Η σύγχρονη συντήρηση πολιτιστικών αγαθών βασίζεται σε διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές, με κυριότερες την ελάχιστη παρέμβαση και την αναστρεψιμότητα. Οι αρχές αυτές διασφαλίζουν τον σεβασμό στην αυθεντικότητα και την ιστορική αξία κάθε έργου.
Η ελάχιστη παρέμβαση σημαίνει ότι ο συντηρητής επεμβαίνει μόνο στο βαθμό που είναι απολύτως απαραίτητος για τη σταθεροποίηση και προστασία του αντικειμένου. Δεν επιδιώκεται η «τελειότητα», αλλά η διατήρηση της ιστορικής αλήθειας του έργου, συμπεριλαμβανομένων των ιχνών του χρόνου.
Η αναστρεψιμότητα αφορά τη δυνατότητα αφαίρεσης ή τροποποίησης μιας επέμβασης στο μέλλον, χωρίς να προκληθεί βλάβη στο αυθεντικό υλικό. Η χρήση συμβατών και αναστρέψιμων υλικών επιτρέπει τη μελλοντική επανεκτίμηση των επεμβάσεων, καθώς η επιστημονική γνώση εξελίσσεται.
Οι αρχές αυτές αποτελούν τη βάση για υπεύθυνες και βιώσιμες πρακτικές συντήρησης, προστατεύοντας τα έργα όχι μόνο για το παρόν, αλλά και για τις επόμενες γενιές. Η συντήρηση, έτσι, μετατρέπεται σε πράξη διαφύλαξης της μνήμης και της ιστορίας.
