Τα ξυλόγλυπτα τέμπλα και τα εκκλησιαστικά κειμήλια αποτελούν βασικά στοιχεία της αρχιτεκτονικής και της λατρευτικής ταυτότητας των ιερών ναών.
Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται τέμπλα, άμβωνες, δεσποτικοί θρόνοι, προσκυνητάρια, αναλόγια και λοιπά ξύλινα ή ξυλόγλυπτα αντικείμενα, τα οποία συχνά φέρουν ζωγραφικές επιφάνειες, επιχρυσώσεις ή σύνθετα διακοσμητικά στοιχεία.
Ως αντικείμενα κατασκευασμένα κυρίως από ξύλο, παρουσιάζουν φθορές που σχετίζονται με τη φύση του υλικού και τις συνθήκες του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκονται.
Συνήθεις φθορές αποτελούν οι ρωγματώσεις και οι παραμορφώσεις του ξύλινου φορέα, οι αποκολλήσεις διακοσμητικών στοιχείων, οι απώλειες ζωγραφικών στρωμάτων ή επιχρυσώσεων, καθώς και οι προσβολές από έντομα ξύλου και μικροοργανισμούς.
Επιπλέον, η παρουσία υγρασίας και παλαιότερων ακατάλληλων επεμβάσεων συχνά επιτείνει την έκταση των αλλοιώσεων.
Η συντήρηση ξυλόγλυπτων τέμπλων και εκκλησιαστικών κειμηλίων απαιτεί ιδιαίτερη ευαισθησία, καθώς τα αντικείμενα αυτά συνδυάζουν καλλιτεχνική αξία με λειτουργική και συμβολική σημασία.
Η διατήρηση της αυθεντικής επιφάνειας, της κατασκευαστικής δομής και της αισθητικής ενότητας του συνόλου αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη διαφύλαξη της ιστορικής και λατρευτικής τους υπόστασης.
