Οι τοιχογραφίες και οι οροφογραφίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος ενός μνημείου και συνδέονται άμεσα με τον αρχιτεκτονικό και ιστορικό του χαρακτήρα. Συναντώνται σε Ιερούς Ναούς, αρχοντικά και νεώτερα νεοκλασικά κτήρια, καθώς και σε αρχαία μνημεία ή ως ανασκαφικά ευρήματα. Αποτελούν πολύτιμες μαρτυρίες καλλιτεχνικής έκφρασης, τεχνολογίας κατασκευής και των ιστορικών φάσεων ενός χώρου.
Ως ακίνητα έργα τέχνης, οι τοιχογραφίες και οι οροφογραφίες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε φθορές που σχετίζονται με το δομικό υπόβαθρο του κτηρίου.
Η υγρασία, οι σεισμικές καταπονήσεις, οι νεότερες ακατάλληλες επεμβάσεις και η φυσική γήρανση των υλικών προκαλούν αποκολλήσεις, ρηγματώσεις και απώλειες κονιαμάτων και χρωματικών στρωμάτων, επηρεάζοντας τόσο τη δομική συνοχή όσο και την αναγνωσιμότητα της ζωγραφικής επιφάνειας.
Η συντήρηση τοιχογραφιών και οροφογραφιών απαιτεί ιδιαίτερη αντιμετώπιση, καθώς οι φθορές τους συνδέονται άμεσα με την κατάσταση και τη συμπεριφορά του ίδιου του κτηρίου.
Η προστασία και ανάδειξή τους προϋποθέτει την κατανόηση της κατασκευαστικής τους δομής και των ιστορικών φάσεων του μνημείου, με στόχο τη διατήρηση της αυθεντικότητας και της αισθητικής τους ενότητας.
